ANT0104 Ultra Wideband Omnidirectionele Antenne

Voor de praktische meting van de antennerichtingscoëfficiënt D definiëren we deze aan de hand van de afmeting van het stralingsbereik van de antennebundel.

De richtingsgevoeligheid D is de verhouding tussen de maximale uitgestraalde vermogensdichtheid P(θ,φ) Max en de gemiddelde waarde P(θ,φ)av op een bol in het verre veld, en is een dimensieloze verhouding groter dan of gelijk aan 1. De berekeningsformule is als volgt:

Daarnaast kan de richtingsgevoeligheid D worden berekend met de volgende formule:

D = 4 PI / Ω _A

In de praktijk wordt de logaritmische berekening van D vaak gebruikt om de richtingsversterking van een antenne weer te geven:

D = 10 log ⁡ d

De bovenstaande richtingsgevoeligheid D kan worden geïnterpreteerd als de verhouding tussen het bereik van de bol (4π rad²) en het bereik van de antennebundel ω_A. Als een antenne bijvoorbeeld alleen naar de bovenste hemisferische ruimte straalt en het bereik ω_A = 2π rad² is, dan is de richtingsgevoeligheid:

Door de logaritme van beide zijden van de bovenstaande vergelijking te nemen, kan de richtingsversterking van de antenne ten opzichte van isotropie worden verkregen. Het is belangrijk op te merken dat deze versterking alleen de richtingsstraling van de antenne weergeeft, in dBi, aangezien de transmissie-efficiëntie niet als de ideale versterking wordt beschouwd. De berekeningsresultaten zijn als volgt:

3.01 klasse: : dBi d = 10 log ⁡ 2 materiaal

De antenneversterkingseenheden zijn dBi en dBd, waarbij:

DBi: is de versterking die de antennestraling verkrijgt ten opzichte van de puntbron, omdat de puntbron ω_A=4π heeft en de richtingsversterking 0 dB is;

DBd: is de versterking van de antennestraling ten opzichte van een halvegolfdipoolantenne;

De omrekeningsformule tussen dBi en dBd is:

2.15 klasse: : dBi 0 dBD materiaal